دارک‌فوت

جهان امروز ما در زمان آخرین حضور ایتالیا در جام‌جهانی بسیار متفاوت بوده.

در ایتالیا امروز نوجوان‌های ۱۵ ساله‌ای هستند که هرگز تیم ملی کشورشان را در جام جهانی ندیده‌اند. نسل‌هایی بوده‌اند که سلطه ایتالیا بر فوتبال جهان را دیده‌اند اما حالا باید سه جام جهانی پیاپی بدون حضور آتزوری را تحمل کنند، تراژدی‌ای که هر سال بزرگ‌تر می‌شود و انگار پایانی ندارد. برای درک بهتر موضوع: جانلوییجی دوناروما ۱۰ سال است برای تیم ملی ایتالیا بازی می‌کند، از زمانی که در ۱۷ سالگی اولین بازی‌اش را انجام داد. در بهترین حالت، اگر ایتالیا در سال ۲۰۳۰ صعود کند، او ۳۱ ساله خواهد بود وقتی برای اولین بار در جام جهانی بازی می‌کند.

اما آخرین باری که ایتالیا در جام جهانی حضور داشت، دنیا چه شکلی بود؟ خب، بسیار متفاوت بود و نه فقط در دنیای ورزش. جهان در آن زمان در نقطه‌ای حساس از تاریخ معاصر قرار داشت، از شیوع ابولا گرفته تا بحران اوکراین. با این حال، ما روی دنیای ورزش تمرکز می‌کنیم.

معجزه راموس و دسیمای رئال‌مادرید

سال ۲۰۱۴ شبی جادویی را برای رئال مادرید هم رقم زد. گل سرخیو راموس در دقیقه ۹۳ به اتلتیکومادرید و فتح دسیما (دهمین جام قهرمانی اروپایی) برای همیشه در ذهن هواداران این تیم حک شد، شبی که آغاز یک سلسله قهرمانی تاریخی در اروپا بود.

نهمین قهرمانی نادال در رولن‌گاروس

رافائل نادال زمانی که نهمین جام را در آسمان پاریس بالا برد، در طول ۱۰ سال فقط یک شکست در رولن‌گاروس داشت. سالی پر از فراز و نشیب برای او بود. مصدومیت‌ها باعث شدند فصل نامنظمی را تجربه کند اما همیشه پاریس پناهگاه او بود. پس از آن نیز پنج قهرمانی دیگر در رولن‌گاروس به دست آورد. امروز رافا از بازنشستگی شایسته‌اش لذت می‌برد. در همین مدت، ایتالیا هنوز نتوانسته است به جام جهانی برگردد. پنج رولان گاروس دیگر برگزار شد و آنها هنوز موفق نشده‌اند.

سومین قهرمانی سویا در لیگ اروپا

پادشاه لیگ اروپا دوباره کار خودش را کرد. در سال ۲۰۱۴، باشگاه سویا از قبل در حال تثبیت جایگاه افسانه‌ای خودش بود که با گذشت زمان قوی‌تر هم شد. آن سال، سویا تحت هدایت اونای امری در تورین سومین جام اروپایی را بالای سر برد و در ضربات پنالتی بنفیکا را شکست داد. امروز اما داستان در پایتخت آندلس کاملاً متفاوت است. لوییس گارسیا پلازا مأموریت دشواری دارد تا سویا را نجات دهد که از زمان جدایی مربی باسکی از نروئون، با سرعتی عجیب مربیانش را تغییر داده است.

سالی پر از خداحافظی!

آخرین باری که ایتالیا در جام جهانی بازی کرد، بسیاری از چهره‌های بزرگ ورزش در حال خداحافظی با دنیای حرفه‌ای بودند. ستاره‌هایی که فصل پایانی دوران‌شان را تجربه می‌کردند، چه به دلیل سن، چه مصدومیت یا تصمیم شخصی. کارلس پویول، جانی ویلکینسون، رایان گیگز، نیکولای داویدنکو، درک فیشر، کلارنس سیدورف، ریوالدو، رافا مارتینز، خاویر زانتی، جیسون کالینز، تیری آنری… فهرست بلندی از اسطوره‌هایی که هنوز فعال بودند و همان سالی که طلسم ایتالیا آغاز شد، از ورزش خداحافظی کردند.

مسی، اسطوره لالیگا

در همان سال و برای تکمیل این فهرست، لیونل مسی از رکورد تلمو زارا عبور کرد و به بهترین گلزن تاریخ لالیگا تبدیل شد. رکوردی که بعدها هم آن را بیشتر و بیشتر افزایش داد. او در سال ۲۰۱۴ با عبور از ۲۵۱ گل زارا، رکورد افسانه‌ای را شکست و چه شکستی! مسی سرانجام با ۴۷۴ گل لالیگا و بارسلونا را ترک کرد.^{ورزش‌سه}

آنتوان گریزمان رسما به لیگ آمریکا پیوست. مسیر عجیب و غریب شازده کوچولو در اتلتیکو به یک رمان جذاب و پرفراز و نشیب شباهت دارد.

ماجراجویی آنتوان گریزمان در پیراهن اتلتیکو رو به پایان است. نه همین امروز، اما تابستان آینده، مادرید با یکی از بزرگترین نمادهای تاریخ خود وداع خواهد کرد. خبر انتقال او به اورلاندو سیتی به صورت رسمی اعلام شده و این بهترین بهانه است تا نگاهی بیندازیم به مسیر پرپیچ‌و‌خمی که این ستاره فرانسوی طی کرد تا نامش را در تالار افتخارات اتلتیکو جاودانه کند.

گریزمان تنها ۲۳ سال داشت که در تابستان ۲۰۱۴ با قراردادی به ارزش ۵۴ میلیون یورو از رئال سوسیداد به اتلتیکو پیوست؛ رقمی که در آن زمان برای پسری که تازه می‌خواست راهش را پیدا کند، بسیار سنگین به نظر می‌رسید. او به تیمی آمد که به تازگی قهرمان اسپانیا شده بود و رختکنی پر از ستاره‌های باابهت داشت.

دیگو گودین، مدافع اسطوره‌ای اتلتیکو، آن روزها را این‌گونه به یاد می‌آورد: «آنتوان پسری خجالتی و حساس بود که به حمایت نیاز داشت. او باید در خارج از زمین احساس آرامش می‌کرد تا در داخل زمین بدرخشد. ما خیلی زود با هم رفیق شدیم و او آن محبتی که نیاز داشت را دریافت کرد.»

نقطه عطف گریزمان در آذرماه سال ۲۰۱۳ و در دیدار مقابل بیلبائو اتفاق افتاد. او با یک هت‌تریک تماشایی، ورق را به سود خود برگرداند. سیمئونه که متوجه پتانسیل بالای آنتوان شده بود، او را از کناره‌ها به قلب خط حمله برد. گریزمان مثل یک اسفنج، تمام آموزه‌های سیمئونه را جذب کرد. او دیگر فقط یک گلزن نبود؛ او اولین مدافع تیم در زمان پرس بود، بازی‌سازی می‌کرد و در تمام نقاط زمین حضور داشت.

فصل ۲۰۱۵/۲۰۱۶ اوج درخشش گریزمان بود. او با گلزنی در دربی مادرید، دبل مقابل بارسلونا در لیگ قهرمانان و باز کردن دروازه بایرن‌مونیخ، اتلتیکو را به فینال میلان رساند. هرچند از دست دادن آن پنالتی کذایی در جریان بازی فینال مقابل رئال، زخمی بود که تا همیشه بر قلبش باقی ماند، اما او با زدن ۳۲ گل در آن فصل، به جمع سه بازیکن برتر جهان راه یافت.

داستان گریزمان و اتلتیکو می‌توانست در سال ۲۰۱۹ به تلخ‌ترین شکل ممکن به پایان برسد. انتقال ۱۲۰ میلیون یورویی او به بارسلونا، خشم هواداران مادریدی را برانگیخت. اما وقتی جادوی گریزی در نوکمپ کم‌فروغ شد، آنتوان فقط یک راه برای نجات فوتبالش می‌دید: بازگشت به خانه.

او برای بازگشت، نه تنها حقوقش را به شدت کاهش داد، بلکه تمام فشارها و سوت‌های اعتراضی هواداران خودی را به جان خرید. در فصل ۲۰۲۲/۲۰۲۳، گریزمان حتی با محدودیت عجیب «۳۰ دقیقه بازی» به دلیل بن‌بست قراردادی بین بارسا و اتلتیکو روبرو شد، اما با تواضع کامل صبر کرد تا ثابت کند عاشق این پیراهن است. سیمئونه که همیشه رابطه‌ای پدرانه با او داشت، پای آنتوان ایستاد و گریزمان با ۱۶ گل و ۱۹ پاس گل، دوباره پادشاه متروپولیتانو شد.

در اوایل سال ۲۰۲۴، گریزمان با عبور از رکورد لوئیس آراگونس فقید، رسما بهترین گلزن تاریخ باشگاه اتلتیکو مادرید شد. در مهرماه ۱۴۰۴ (سپتامبر ۲۰۲۵) او به مرز باورنکردنی ۲۰۰ گل با پیراهن این تیم رسید. سیمئونه پس از آن بازی گفت: «آنتوان همیشه یک الگو بوده است. وقتی استعداد بزرگ با سخت‌کوشی ترکیب شود، سن و سال فقط یک عدد است. او یک اسطوره است.»

حالا در ۳۴ سالگی، دقایق بازی او کمتر شده و توافق برای انتقال به MLS نهایی شده است. هرچند قرارداد گریزمان تا سال ۲۰۲۷ اعتبار داشت، اما دو طرف تصمیم گرفتند در تابستان پیش رو راهشان را جدا کنند. تنها حسرت بزرگ گریزمان، دست نیافتن به جام قهرمانی لالیگا یا لیگ قهرمانان با پیراهن اتلتیکو است؛ هرچند آن‌ها هنوز در فصل جاری لیگ قهرمانان شانس دارند و چه پایانی زیباتر از اینکه شازده کوچولو با لمس جام گوش‌دراز وداع کند؟

آنتوان گریزمان با ۲۱۱ گل و نزدیک به ۵۰۰ بازی، مادرید را ترک می‌کند؛ بازیکنی که ثابت کرد حتی اگر راه را اشتباه بروی، با تلاش و عشق می‌توانی دوباره به قلب هواداران بازگردی و به یک افسانه تبدیل شوی.

هانسی فلیک در کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی مقابل نیوکاسل در چمپیونزلیگ گفت:

• نیوکاسل خوب بازی می‌کند، آن‌ها در نبردهای یک به یک فشار می‌آورند و در حمله سریع هستند. ما باید شجاعانه و به‌خوبی دفاع کنیم.
• هر دو بازی اهمیت دارند. ما این را در برابر اتلتیکو در جام حذفی دیدیم. باید مراقب باشیم و خواهیم بود.
• این کار آسان نخواهد بود، تمام تیم‌های لیگ قهرمانان می‌خواهند بهترین فرم خود را نشان دهند. آن‌ها تیمی هستند که انتقال‌های سریعی در زمین انجام می‌دهند، بسیار خطرناک هستند و ما باید خوب بازی کنیم.
• لیگ برتر انگلیس بهترین لیگ جهان است. فوق‌العاده است. آن‌ها پول زیادی دارند و می‌توانند تصمیمات بزرگی بگیرند. اما ما هم به اندازه آن‌ها قوی هستیم و باید با فلسفه خود بازی کنیم و آن را به جهان نشان دهیم.
• ما تیمی برای آینده ساخته‌ایم. می‌خواهیم همه‌چیز به خوبی پیش برود و صد درصد تلاش کنیم. من احترام زیادی برای نیوکاسل قائلم و باید روی بازی فردا تمرکز کنیم.

«خب اونها باشگاه بزرگی‌ هستن، برای ما قابل احترامن و توی هر تورنمنتی بازی‌هامون حساس و جذاب بوده.

همیشه می‌ترسم توی بازی با وینیسیوس روبه‌رو بشم چون واقعا خطرناکه، یه کاری می‌کنه که گیج بشی.

اگه قرار بود یک بازیکن از رئال‌مادرید رو به بارسلونا بیارم قطعا امباپه بود، اون بازیکن فوق‌العاده‌ایه و تو سرعت و شوت زدن خیلی خوبه.»

خوان لاپورتا، رئیس باشاه بارسونا در مصاحبه با مارکا راجب لیونل مسی گفت:

• رابطم با لیونل مسی دیگه مثل قدیما نیست و کمی به هم ریخته‌ست.
• تو مراسم اهدای توپ طلا سال ۲۰۲۳، من رفتم تا بهش سلام کنم، اما مسی گفت که ما نباید به همدیگه سلام کنیم.
• از اون موقع، یه کم سعی کردیم اوضاع بهتره شه و امیدوارم که این روند ادامه پیدا کنه.
• درسته که فعلا رابطه‌مون مثل قدیما نیست، اما هرچی باشه لیونل مسی اسطوره بارسلوناست و اینجا خونه خودشه.
• هوادارها من رو مقصر رفتن مسی از باشگاه میدونن اما باور کنید تقصیر من نبود، قوانین این اجازه رو  به ما نمی‌داد و باهم توافق کردیم تا لئو جدا بشه.