دارک‌فوت

در دهه ۱۳۵۰ شمسی، فوتبال ایران در یکی از طلایی‌ترین و پرهیجان‌ترین دوره‌های خود قرار داشت؛ دوره‌ای که باشگاه‌های ایرانی به‌دنبال سنجش خود با بزرگان فوتبال اروپا بودند. در همین فضا بود که یکی از مهم‌ترین اتفاقات تاریخ فوتبال ایران رقم خورد: سفر فرانتس بکن‌باوئر، اسطوره فوتبال آلمان و کاپیتان بایرن مونیخ، به ایران.

در سال ۱۳۵۳ شمسی (۱۹۷۴ میلادی)، باشگاه بایرن مونیخ که در اوج قدرت فوتبال اروپا قرار داشت و به‌تازگی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شده بود، به دعوت مسئولان فوتبال ایران راهی تهران شد. این تیم با ترکیبی پرستاره وارد ایران شد که شاخص‌ترین چهره آن، بدون تردید فرانتس بکن‌باوئر بود؛ مدافعی که مفهوم «لیبرو» را در فوتبال مدرن متحول کرده بود و به «قیصر» شهرت داشت.

ورود بکن‌باوئر و بایرن مونیخ به تهران با استقبال گسترده هواداران و رسانه‌ها همراه شد. برای بسیاری از فوتبال‌دوستان ایرانی، دیدن بازیکنی که همان سال‌ها قهرمان جام جهانی شده بود، رویایی دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید. حضور او نمادی از ارتباط مستقیم فوتبال ایران با بالاترین سطح فوتبال جهان بود.

بایرن مونیخ در جریان این سفر، دیدارهای دوستانه‌ای مقابل تیم‌های مطرح ایرانی از جمله پرسپولیس و تاج (استقلال فعلی) برگزار کرد. بکن‌باوئر در این مسابقات به‌عنوان کاپیتان، رهبر خط دفاعی بایرن بود و نمایش او – چه از نظر فنی و چه از نظر شخصیت حرفه‌ای – تحسین کارشناسان و تماشاگران ایرانی را برانگیخت.

هرچند این سفر کوتاه بود، اما اثر فرهنگی و فوتبالی عمیقی بر فوتبال ایران گذاشت. مربیان و بازیکنان ایرانی از نزدیک با نظم تاکتیکی، حرفه‌ای‌گری و نگاه مدرن فوتبال اروپا آشنا شدند. نام بکن‌باوئر سال‌ها بعد هم در خاطرات فوتبالیست‌ها و هواداران ایرانی به‌عنوان نماد فوتبال کلاس جهانی باقی ماند.

بایرن‌مونیخ در این سفر سه دیدار انجام داد که باهم نتیجه این سه بازی را مشاهده میکنیم:

• پرسپولیس ۲-۵ بایرن‌مونیخ
• تاج (استقلال) ۴-۱ بایرن‌مونیخ
• تیم‌ملی ایران ۶-۳ بایرن‌مونیخ

لازم به ذکر است که در بازی بایرن‌مونیخ با تیم‌ملی ایران، ترکیب بایرن‌مونیخ ترکیب اصلی آنها نبود.