فردوسی‌پور با هماهنگی‌های لازم، پویول را به ایران دعوت کرد. پویول هم قبول کرد و با سفر به تهران، آماده حضور در استودیو شد. همه چیز برای یک برنامه خاطره‌انگیز و پر از تحلیل‌های کارشناسی آماده به نظر می‌رسید. هواداران فوتبال ایران در شبکه‌های اجتماعی حسابی ذوق‌زده بودند و منتظر مصاحبه و حضور زنده این مدافع سرسخت و کاریزماتیک بودند.

اما ناگهان، در آخرین لحظات، همه چیز به هم ریخت.

مسئولان صداوسیما به دلیل مدل موهای بلند و فرفری پویول، اجازه حضور او جلوی دوربین را ندادند. ظاهراً ظاهر پویول با استانداردهای تصویری و پوشش آن زمان تلویزیون سازگار نبود و موهای بلندش به عنوان دلیل اصلی برای ممنوع‌التصویر شدن او اعلام شد. پویولی که با آن موهای معروف و استایل خاصش شناخته می‌شد، حالا به خاطر همین ویژگی ظاهری‌اش، نتوانست در برنامه شرکت کند.

این اتفاق باعث شد فردوسی‌پور هم در بخشی از برنامه واکنش نشان دهد و عذرخواهی کند. پویول در تهران بود، اما مقابل دوربین نرفت. این ماجرا خیلی سریع در فضای مجازی وایرال شد و به یکی از سوژه‌های داغ و بحث‌برانگیز تبدیل گردید؛ بسیاری آن را نمادی از سخت‌گیری‌های غیرضروری در رسانه ملی دانستند.

داستان دعوت پویول و عدم اجازه به خاطر موهای بلندش، هنوز هم بین هواداران فوتبال به عنوان یکی از عجیب‌ترین و خنده‌دارترین اتفاقات پشت‌پرده برنامه‌های ورزشی ایران یاد می‌شود.

ماجرا از جایی شروع شد که یک شبکه تلویزیونی بوسنیایی موفق شد توپ‌جمع‌کنی را پیدا کند که در جریان بازی ایتالیا مقابل تیم ملی این کشور، برگه یادداشت جان‌لوئیجی دوناروما را برداشته بود‍! برگه‌ای که روی آن اطلاعات دقیق پنالتی‌زنان بوسنی و جهت ضربات‌شان نوشته شده بود.

این نوجوان ۱۴ ساله که «آفان چیزمیچ» نام دارد، در طول مسابقه متوجه شد دوناروما این کاغذ را دور از دروازه و کنار محوطه پنهان کرده است. او در یک لحظه مناسب جلو رفت و آن را برداشت؛ اقدامی که عملا یکی از ابزارهای مهم دروازه‌بان ایتالیا برای مهار پنالتی‌ها را از بین برد!

ماجرا از جایی آغاز شد که بین دو دروازه‌بان ایتالیا و بوسنی یعنی جان‌لوئیجی دوناروما و نیکولا واسیلی، درگیری لفظی شکل گرفت. در این میان، لیست راهنمای واسیلی پاره شد اما او نسخه جایگزین داشت.

در همین لحظه، چیزمیچ، نوجوان ۱۴ ساله بوسنیایی فرصت را غنیمت شمرد، وارد محدوده دروازه شد و برگه دوناروما را برداشت و مخفی کرد! اقدامی که باعث شد گلر ایتالیا یکی از مهم‌ترین ابزارهایش را از دست بدهد.

در ضربات پنالتی، دوناروما نتوانست حتی یک مهار موفق ثبت کند و ایتالیا در نهایت از رقابت‌ها کنار رفت؛ شکستی که باعث شد این تیم برای سومین دوره متوالی از حضور در جام جهانی باز بماند.

هرچند او در دو ضربه جهت درست را حدس زد اما حتی در مهار پنالتی آخر و سرنوشت‌ساز هم با اینکه جهت ضربه را درست تشخیص داده بود، توپ از زیر بدنش عبور کرد.

در واقع، دوناروما بدون آن یادداشت وارد لحظات حساس بازی شد و همین موضوع باعث شد تحلیل‌گران این اتفاق را یکی از جزئیات تاثیرگذار در روند مسابقه بدانند.

این توپ‌جمع‌کن بوسنیایی در گفتگو با یک شبکه تلویزیونی کشورش درباره اینکه روی آن برگه چه چیزهایی نوشته شده بود، این‌طور توضیح داد: «همان لحظه که کاغذ را دیدم، فهمیدم چیست. آن را برداشتم و پنهان کردم. رویش همه اطلاعات بازیکنان ما نوشته شده بود. بدون آن، دوناروما فقط می‌توانست به حسش تکیه کند.»

او همچنین از واکنش دوناروما گفت: «خیلی عصبانی و ناامید شد. حوله‌اش را برداشت و فهمید کاغذ نیست. دنبالش گشت، اما بی‌فایده بود.»« آن برگه اینجا توی جیب من است. اینجا نوشته که با کدام پا شوت می‌زنند؛ راست یا چپ؟ همچنین نوشته که چطور شوت می‌زنند. به وسط، سمت راست یا چپ و اینگه به دروازه‌بان نگاه می‌کنند یا صبر می‌کنند؟ اینکه دوناروما باید بازیکنان و حرکاتشان را دنبال کند.»

او ادامه داد: «وقتی این کاغذ رو از او گرفتم، دوناروما به شدت عصبانی بود؛ او سمت ماموران امنیتی و پلیس رفت و فکر می‌کرد آنها آن را برداشته‌اند! او ناامید و عصبانی شد. حوله را برداشت و دید کاغذی در آن وجود ندارد!»

این پسربچه در پایان گفت: «وقتی به خانه رسیدم، با پدرم تماس گرفتم. ما توافق کردیم کاغذ را حراج کنیم و پولی که جمع کردیم را به خیریه اهدا کنیم.»

بوسنی و هرزگوین حالا خود را برای حضور در جام جهانی آماده می‌کند؛ جایی که در گروه B با تیم‌های کانادا، قطر و سوئیس رو‌رو خواهد شد.

از آن زمان تاکنون، کین در هیچ یک از جلسات تمرینی گروهی شرکت نکرده است و همچنین در فهرست بایرن مونیخ برای دیدار مقابل فرایبورگ در روز شنبه نیز حضور نداشت. با این‌ حال، باشگاه جزئیات این مصدومیت را پنهان نگه داشته است تا جایی که حتی مشخص نکرده‌اند مشکل در کدام پای بازیکن است.

اگرچه کین روز جمعه در انظار عمومی دیده نشد، اما اطرافیان او نسبت به آمادگی‌اش برای تقابل با رئال مادرید که سه‌شنبه این هفته در سانتیاگو برنابئو برگزار می‌شود خوش‌بین هستند. در همین حال، بیلد خبر داد که بایرن ممکن است عمداً برای دلایل تاکتیکی چنین ابهام بزرگی درباره مصدومیت ایجاد کرده باشد، آن هم پیش از این تقابل مهم و بسیار مورد انتظار و احتمال حضور کین در این بازی کم نیست.

• ساعت آغاز بازی: ۱۵:۱۵

  پوشش زنده حواشی...

• اعلام ترکیب رسمی دوتیم

• 

  ترکیب منچسترسیتی

• 

  ترکیب لیورپول:

  ---

محرومیت گواردیولا!

پپ گواردیولا به دلیل دریافت ششمین کارت زرد فصل در تقابل با نیوکاسل، از حضور روی نیمکت سیتیزن‌ها در دیدار حساس مقابل لیورپول محروم شد. این غیبت در حالی رقم می‌خورد که شایعات جدایی پپ در پایان فصل قوت گرفته و نشریه تلگراف مدعی شده او تصمیم نهایی خود برای ماندن یا رفتن را به بررسی شرایط تیم در ماه می موکول کرده است. پپ که از خطای تریپیه روی دوکو به شدت برافروخته بود، با اعتراض به داور چهارم شانس حضور در این نبرد سرنوشت‌ساز را از دست داد تا شاید آخرین تقابل خود با قرمزهای آنفیلد را از روی سکوها تماشا کند.

در ماه ژوئیه، ژوتا در یک تصادف شدید رانندگی در شمال‌غرب اسپانیا جان باخت. او همراه برادر کوچکش، آندره سیلوا، در حال سفر از پرتغال به لیورپول بود. هیچ‌کدام از آن‌ها از این حادثه جان سالم به در نبردند.

زندگی‌نامه ژوتا در تاریخ ۹ آوریل با عنوان «Nunca Mais é Muito Tempo» منتشر خواهد شد؛ عبارتی پرتغالی به معنی «هرگز، زمان بسیار طولانی‌ای است». این کتاب توسط ژوزه مانوئل دلگادو، فوتبالیست سابق و نویسنده، نوشته شده است.

این زندگی‌نامه شامل روایت‌های شخصی، از جمله صحبت‌های همسرش روت کاردوسو است. بخشی از این کتاب که به رسانه‌ها راه یافته، بسیار احساسی و تکان‌دهنده است.

کاردوسو روایت می‌کند که درست پیش از آن شب سرنوشت‌ساز، برای ژوتا پیامی فرستاده بود؛ زیرا تازه ویدیوی مراسم عروسی‌شان را دریافت کرده بود. آن‌ها تنها چند هفته از ازدواجشان گذشته بود:«عزیزم، وقتی توقف کردی، به من زنگ بزن، چون چیزی دارم که به تو نشان بدهم.»

اما متأسفانه ژوتا هرگز این پیام را ندید تا یکی از ناراحت‌کننده‌ترین اتفاقات تاریخ فوتبال رقم بخورد. این جزئیات داغ مرگ این بازیکن پرتغالی را دوباره تازه کرده و هواداران را به یاد آن روزهای تلخ سال گذشته انداخته است.

ژوتا از سال ۲۰۲۰ به لیورپول پیوست، باشگاهی که او را با مبلغی حدود ۴۵ میلیون یورو از ولورهمپتون جذب کرد. او در مجموع ۱۸۲ بازی برای تیم انجام داد و ۶۵ گل به ثمر رساند؛ گل‌هایی که به قهرمانی در لیگ، جام حذفی و جام اتحادیه کمک کردند. او همچنین همراه تیم ملی پرتغال دو بار قهرمان لیگ ملت‌های اروپا شد.

• ریشه‌های اسطوره‌ای

۱. ارتباط با تیشتر و برکت

در گاه‌شماری باستان، روز سیزدهم هر ماه «تیر» نام داشت که با ایزد تیشتر مرتبط بود؛ ایزدی که نگهبان باران، پاکی و باروری بود. بنا بر این روایت، حضور در طبیعت در روز سیزدهم گونه‌ای گرامیداشت نیروهای باران‌زا و بارورکننده به شمار می‌رفت.

۲. نبودِ باور به نحوست ۱۳ در ایران

برخلاف باورهای، در سنت ایرانی عدد ۱۳ به‌طور ذاتی نحس تلقی نمی‌شد. باورهای مربوط به «دفع نحوست» عمدتاً متأثر از دوره‌های بعدی و آمیزش با فرهنگ‌های مجاور و عربی است. بنابراین اصل این آیین مبتنی بر شادمانی و رهایی بوده، نه ترس از عددی نامیمون.

• بستر تاریخی شکل‌گیری آیین

۱. پایان دورهٔ رسمی جشن‌های نوروز

نوروز در دورهٔ هخامنشی و ساسانی دوازده روز مراسم رسمی داشت. روز سیزدهم زمانی بود که مردم از چارچوب تشریفات دربار خارج می‌شدند و روز آزادانهٔ شادی در طبیعت را تجربه می‌کردند. همین «رهایی از تشریفات» هستهٔ تاریخی سیزده‌به‌در را شکل داده است.

۲. پیوند با جشن‌های کهن باروری

برخی پژوهشگران این روز را ادامهٔ جشن‌های باستانی مرتبط با باروری و رویش می‌دانند؛ جشن‌هایی که معمولاً در اوایل بهار برگزار می‌شدند و هدفشان طلب سالی پرمحصول، حاصل‌خیز و همراه با باران بود.

• نمادها و رفتارهای آیینی

۱. سبزه

سبزهٔ نوروز نماد برکت و رویش است. بیرون انداختن آن در طبیعت یا رودخانه تلاشی نمادین برای سپردن «پیرایه‌های سال گذشته» به جریان طبیعت است.

2. گره‌زدن سبزه

گره‌زدن سبزه بیشتر یک رفتار فرهنگی متأخر است تا آیینی باستانی. این عمل نماد «آرزو برای گشایش» یا «پیوند» تلقی می‌شود و از منظر مردم‌شناسی نوعی بیان نمادین امید است.

در ایتالیا امروز نوجوان‌های ۱۵ ساله‌ای هستند که هرگز تیم ملی کشورشان را در جام جهانی ندیده‌اند. نسل‌هایی بوده‌اند که سلطه ایتالیا بر فوتبال جهان را دیده‌اند اما حالا باید سه جام جهانی پیاپی بدون حضور آتزوری را تحمل کنند، تراژدی‌ای که هر سال بزرگ‌تر می‌شود و انگار پایانی ندارد. برای درک بهتر موضوع: جانلوییجی دوناروما ۱۰ سال است برای تیم ملی ایتالیا بازی می‌کند، از زمانی که در ۱۷ سالگی اولین بازی‌اش را انجام داد. در بهترین حالت، اگر ایتالیا در سال ۲۰۳۰ صعود کند، او ۳۱ ساله خواهد بود وقتی برای اولین بار در جام جهانی بازی می‌کند.

اما آخرین باری که ایتالیا در جام جهانی حضور داشت، دنیا چه شکلی بود؟ خب، بسیار متفاوت بود و نه فقط در دنیای ورزش. جهان در آن زمان در نقطه‌ای حساس از تاریخ معاصر قرار داشت، از شیوع ابولا گرفته تا بحران اوکراین. با این حال، ما روی دنیای ورزش تمرکز می‌کنیم.

معجزه راموس و دسیمای رئال‌مادرید

سال ۲۰۱۴ شبی جادویی را برای رئال مادرید هم رقم زد. گل سرخیو راموس در دقیقه ۹۳ به اتلتیکومادرید و فتح دسیما (دهمین جام قهرمانی اروپایی) برای همیشه در ذهن هواداران این تیم حک شد، شبی که آغاز یک سلسله قهرمانی تاریخی در اروپا بود.

نهمین قهرمانی نادال در رولن‌گاروس

رافائل نادال زمانی که نهمین جام را در آسمان پاریس بالا برد، در طول ۱۰ سال فقط یک شکست در رولن‌گاروس داشت. سالی پر از فراز و نشیب برای او بود. مصدومیت‌ها باعث شدند فصل نامنظمی را تجربه کند اما همیشه پاریس پناهگاه او بود. پس از آن نیز پنج قهرمانی دیگر در رولن‌گاروس به دست آورد. امروز رافا از بازنشستگی شایسته‌اش لذت می‌برد. در همین مدت، ایتالیا هنوز نتوانسته است به جام جهانی برگردد. پنج رولان گاروس دیگر برگزار شد و آنها هنوز موفق نشده‌اند.

سومین قهرمانی سویا در لیگ اروپا

پادشاه لیگ اروپا دوباره کار خودش را کرد. در سال ۲۰۱۴، باشگاه سویا از قبل در حال تثبیت جایگاه افسانه‌ای خودش بود که با گذشت زمان قوی‌تر هم شد. آن سال، سویا تحت هدایت اونای امری در تورین سومین جام اروپایی را بالای سر برد و در ضربات پنالتی بنفیکا را شکست داد. امروز اما داستان در پایتخت آندلس کاملاً متفاوت است. لوییس گارسیا پلازا مأموریت دشواری دارد تا سویا را نجات دهد که از زمان جدایی مربی باسکی از نروئون، با سرعتی عجیب مربیانش را تغییر داده است.

سالی پر از خداحافظی!

آخرین باری که ایتالیا در جام جهانی بازی کرد، بسیاری از چهره‌های بزرگ ورزش در حال خداحافظی با دنیای حرفه‌ای بودند. ستاره‌هایی که فصل پایانی دوران‌شان را تجربه می‌کردند، چه به دلیل سن، چه مصدومیت یا تصمیم شخصی. کارلس پویول، جانی ویلکینسون، رایان گیگز، نیکولای داویدنکو، درک فیشر، کلارنس سیدورف، ریوالدو، رافا مارتینز، خاویر زانتی، جیسون کالینز، تیری آنری… فهرست بلندی از اسطوره‌هایی که هنوز فعال بودند و همان سالی که طلسم ایتالیا آغاز شد، از ورزش خداحافظی کردند.

مسی، اسطوره لالیگا

در همان سال و برای تکمیل این فهرست، لیونل مسی از رکورد تلمو زارا عبور کرد و به بهترین گلزن تاریخ لالیگا تبدیل شد. رکوردی که بعدها هم آن را بیشتر و بیشتر افزایش داد. او در سال ۲۰۱۴ با عبور از ۲۵۱ گل زارا، رکورد افسانه‌ای را شکست و چه شکستی! مسی سرانجام با ۴۷۴ گل لالیگا و بارسلونا را ترک کرد.^{ورزش‌سه}

سانتیاگو برنابئو یک شب باشکوه دیگر را تجربه کرد. افراد حاضر در این ورزشگاه جادویی منتظر تکرار نتیجه فینال فصل قبل چمپیونزلیگ بودند، اما دورتموند در نیمه اول همه تصورات را تغییر داد. دو گل و برتری ۲-۰ در نیمه اول. اما مقابل رئال! در نیمه دوم تیم کارلو آنچلوتی به بازی بازگشت و با زدن ۵ گل یک شب به‌یادماندنی دیگر در برنابئو خلق کرد.

بازی در دقایق ابتدایی پایاپای بود و دو تیم توان زیادی برای تهدید جدی دروازه یکدیگر نداشتند اما بازی هر چه به پایان نیمه اول نزدیک‌تر شد، دو تیم هجومی‌تر شدند تا اینکه در بین دقایق ۳۰ تا ۳۴، دورتموند توسط مالن و گیتنس موفق به زدن دو گل شد تا رئال و تماشاگران برنابئو را به بهت فرو ببرد.

بازیکنان فوراً جلو کشیدند تا قبل از پایان نیمه اول نتیجه را جبران کنند اما روی موقعیتی عجیب، ضربات آنها دو بار پیاپی به تیرک دروازه برخورد کرد و در نهایت بازنده به رختکن رفتند.

۴۵ دقیقه پر از جادو آغاز شد. گل پشت گل و همه آنها از سوی رئال مادرید! دیوار دورتموند ناگهان فرو ریخت و نوری شاهین که تیمش را برای حفظ نتیجه عقب کشیده بود، نمی‌دانست چه کاری انجام دهد که شکست تیمش سنگین‌تر نشود!

این شب ماندگار برای مادریدی‌ها از ضربه سر رودیگر روی سانتر امباپه آغاز شد. سپس امباپه در گل دوم هم تاثیرگذار ظاهر شد و وینیسیوس تیر دوم را به پیکره دورتموند وارد کرد.

بازی ۲-۲ بود و از شدت حملات رئال کم شده بود اما ناگهان واسکز از راه رسید و حساب کار را ۳-۲ کرد.

در حالی‌که دورتموند دیگر حرفی برای گفتن نداشت و شکست را پذیرفته بود، پادشاه اروپا قدرت‌نمایی را ادامه داد. دو گل دیگر از وینیسیوس در دقایق پایانی رئال را پنج گله کرد و یک کامبک عجیب دیگر را رقم زد.

شکست ۲-۰ به پیروزی ۵-۲ تبدیل شد و رئال پس از شکست در هفته دوم، یک پیروزی روحیه‌بخش به دست آورد تا با انگیزه بسیار به مصاف ال‌کلاسیکو و تیم آماده هانسی فلیک برود.

فیفا با تایید مجموعه‌ای از قوانین سخت‌گیرانه برای جام جهانی ۲۰۲۶، پیامی واضح به تمامی تیم‌های حاضر در این تورنمنت مخابره کرد: «دیگر اجازه نمی‌دهیم حتی یک ثانیه از وقت هواداران بیهوده تلف شود».

قانون ۱۰ ثانیه

شاید جنجالی‌ترین بخش این آیین‌نامه جدید، مربوط به لحظات تعویض بازیکنان باشد؛ دقایقی که بازیکنان تیم پیش‌افتاده با قدم‌هایی آهسته و گاهی با بوسیدن زمین و دعا کردن، روی اعصاب حریف و هواداران راه می‌روند. از این پس، هر بازیکنی که شماره‌اش روی تابلوی داور چهارم نقش ببندد، تنها ۱۰ ثانیه فرصت دارد تا از نزدیک‌ترین خط طولی یا عرضی زمین را ترک کند.

اگر بازیکنی این قانون را رعایت نکند، تیم او با جریمه‌ای سنگین روبرو خواهد شد. در این صورت، بازیکن جانشین اجازه ورود فوری را نخواهد داشت و باید به مدت یک دقیقه کامل پشت خط طولی در انتظار بماند. این یعنی تیم متخلف مجبور است برای ۶۰ ثانیه حساس، با ۱۰ نفر به بازی ادامه دهد. تصور کنید در دقایق پایانی یک فینال یا بازی حذفی حساس، تیمی به دلیل تعلل در تعویض، یک دقیقه را با یک بازیکن کمتر مقابل حملات همه‌جانبه حریف دوام بیاورد؛ جریمه‌ای که می‌تواند به قیمت از دست رفتن جام تمام شود.

پرتاب اوت، فقط ۵ ثانیه

محدودیت‌های زمانی فیفا به همین‌جا ختم نمی‌شود و بعد از قانون تعویض، نوبت به پرتاب‌های اوت می‌رسد. در فوتبال مدرن، بازیکنان معمولا از زمان پرتاب اوت برای تجدید قوا یا تغییر در چیدمان دفاعی استفاده می‌کنند، اما در جام جهانی ۲۰۲۶، بازیکنان تنها ۵ ثانیه برای شروع مجدد بازی زمان خواهند داشت. داوران با دقتی میلی‌متری این زمان را زیر نظر می‌گیرند و در صورت کوچک‌ترین تعلل، بلافاصله سوت زده و مالکیت توپ را به تیم حریف واگذار می‌کنند. این قانون بدون شک سرعت انتقال بازی را به شکل سرسام‌آوری بالا می‌برد و از توقف‌های بی‌مورد که ریتم حملات را می‌گیرد، جلوگیری خواهد کرد.

تمارض؟ فکرشم نکن!

یکی دیگر از دردهای بی‌درمان فوتبال، «مصدومیت‌های مصلحتی» در دقایق حساس است. فیفا برای مقابله با این پدیده، قانون «قرنطینه یک دقیقه‌ای» را وضع کرده است. طبق این قانون، هر بازیکنی که برای مداوا از تیم پزشکی کمک بخواهد و بازی به خاطر او متوقف شود، پس از پایان مداوا و خروج از زمین، موظف است ۶۰ ثانیه بیرون از جریان مسابقه بماند. این بدان معناست که اگر بازیکنی واقعا مصدوم نباشد و تنها برای وقت‌کشی روی زمین بیفتد، عملا تیم خود را برای یک دقیقه در وضعیتی بحرانی و عددی کمتر قرار می‌دهد. این جریمه بازدارنده، بازیکنان را مجبور می‌کند که تنها در مواقع ضرورت واقعی تقاضای حضور پزشک کنند.

دخالت VAR در تصمیمات بیشتر

در نهایت، تکنولوژی کمک‌داور ویدیویی (VAR) که زمانی تنها برای گل، پنالتی و اخراج مستقیم دخالت می‌کرد، از این پس مرزهای جدیدی را در می‌نوردد. طبق اعلام فیفا، از این پس اتاق VAR اجازه دارد در صحنه‌های مربوط به کارت زرد دوم (که منجر به اخراج می‌شود) و همچنین تصمیمات مشکوک روی ضربات کرنر دخالت کند.

البته این دخالت تنها در صورتی مجاز است که یک «اشتباه واضح و فاحش» رخ داده باشد. پیش از این، اشتباه داور در اعلام کرنر یا دادن کارت زرد دوم اشتباه، راه بازگشتی نداشت، اما حالا عدالت با دقت بیشتری اجرا خواهد شد. فیفا با این تغییرات انقلابی، نه تنها به دنبال اجرای عدالت، بلکه به دنبال خلق فوتبالی است که در آن «زمان» به اندازه «گل» ارزشمند باشد. جام جهانی ۲۰۲۶ با این قوانین، قطعا متفاوت‌ترین تورنمنت تاریخ فوتبال خواهد بود که در آن دیگر خبری از نمایش‌های خسته‌کننده برای کشتن وقت نخواهد بود.

بر اساس گزارش اختصاصی ESPN، کریستیانو رونالدو در یک تماس تلفنی شخصی و مستقیم با فلورنتینو پرز، از رئیس مادریدی‌ها درخواست کرده تا اجازه دهد فرزند ارشدش، کریستیانو جونیور، در آکادمی مشهور رئال مادرید (لافابریکا) تمرین کند. رابطه میان رونالدو و پرز که پس از جدایی جنجالی سال ۲۰۱۸ برای مدتی تیره و تار شده بود، در حال حاضر در صمیمانه‌ترین حالت ممکن قرار دارد. پرز بدون لحظه‌ای تردید با این درخواست موافقت کرده تا بار دیگر نام «رونالدو» در لیست تمرینی مادریدی‌ها ثبت شود؛ اتفاقی که برای هواداران این تیم به یک رویا شبیه است.

تصاویر منتشر شده از کمپ تمرینی رئال مادرید، جونیور را در حال تمرین با تیم‌های پایه نشان می‌دهد، در حالی که با همان استایل خاص پدرش، توپ را به حرکت درمی‌آورد. نکته جالب توجه، حضور جورجینا رودریگز، همسر کریستیانو رونالدو، روی سکوهای ورزشگاه آلفردو دی‌استفانو بود که با دقت تمام و غروری خاص، تمرینات پسر بزرگ خانواده را زیر نظر داشت. جونیور که پیش از این سابقه درخشش در آکادمی‌های یوونتوس، منچستریونایتد و النصر را در کارنامه دارد، حالا در محیطی نفس می‌کشد که پدرش در آن به یک اسطوره تکرارنشدنی و دست‌نیافتنی تبدیل شد.

کسانی که بازی‌های جونیور را در لیگ‌های پایه عربستان دنبال کرده‌اند، از شباهت عجیب استایل بدنی، گام‌های بلند و حتی شیوه ایستادن او پشت ضربات آزاد شگفت‌زده شده‌اند. او در آکادمی النصر آمار گلزنی عجیبی به ثبت رسانده و حالا در سطح اول فوتبال پایه اسپانیا، محکی جدی و سرنوشت‌ساز خواهد خورد. برای مادریدیستاها، دیدن دوباره یک رونالدو با پیراهن سفید، حتی در سطح نوجوانان، حس نوستالژیک و هیجان‌انگیزی دارد؛ امیدی که شاید چند سال دیگر، دوباره همان شماره ۷ افسانه‌ای را بر تن یک رونالدوی جوان در سانتیاگو برنابئوی نوین ببینند.

حضور جونیور در مادرید بار دیگر گمانه‌زنی‌ها درباره بازگشت خود رونالدو به این شهر را داغ کرده است. اگرچه او همچنان مهره کلیدی پروژه بزرگ عربستان است، اما نزدیکی دوباره کریستیانو به شخص فلورنتینو پرز و استقرار خانواده‌اش در مادرید، می‌تواند پالس‌های مثبتی از برنامه‌های او برای دوران پس از بازنشستگی باشد؛ شاید به عنوان یک مدیر ورزشی یا سفیر بین‌المللی باشگاه رئال مادرید. 

فعلا، جونیور ستاره اول تمرینات لافابریکا است و تمام دوربین‌ها روی ساق‌های پسری زوم شده که می‌خواهد ثابت کند نام بزرگ پدر، برای او نه یک فشار خردکننده، بلکه یک موتور محرک برای رسیدن به قله‌های فوتبال جهان است.